Czas dziś zakończyć cykl refleksji na temat najbardziej kontrowersyjnego polskiego polityka. Przypomnijmy – w poprzednich odcinkach uznałem Palikota za inteligentne, przebiegłe i cyniczne zwierze polityczne, które świetnie wykorzystało odpowiednie zjawiska społeczne i dąży do zdobycia władzy. Należy więc sobie zadać pytanie: czy mu się to uda, i czy warto mu w tym pomóc?
Read the rest of this entry »
Janusz Marian Palikot to barwna postać polskiej polityki. Na tle innych wyróżnia się już od samego początku – od metody wypłynięcia.
Palikota można nazwać dzieckiem polskiego kapitalizmu. Na początku lat 90 tych wykorzystał moment uwolnienia gospodarki (krótki i jedyny od ponad stu lat) i wbił się na rynek prowadząc działalność gospodarczą. Do 2005 roku dorobił się sporego majątku, działając w branży spirytusowej. Nie działał w tym czasie w żadnej partii. Read the rest of this entry »
Krytykom awantury warszawskiej często zarzuca się, jakoby byli ruskimi agentami, polakożercami, lewusami etc. Miotający te przemiłe epitety sami zazwyczaj uważają się za patriotów, i to zazwyczaj tych „prawdziwych”. Ci rzekomo „prawdziwi patrioci „nigdy zapewne nie słyszeli (a jak słyszeli to nie zrozumieli) o czymś takim jak praca organiczna. Read the rest of this entry »
Pan P. miał chyba wszystko, czego potrzebuje początkująca inicjatywa polityczna: oryginalny, chociaż kontrowersyjny image, zainteresowanie mediów, pieniądze, sporą grupkę ludzi do pracy a także ciekawe połączenie programowe. Po raz pierwszy pojawiła się partia socjalizująca w sferze społecznej i liberalna w sferze ekonomicznej. Dodatkowo wydawał się posiadać jedną rzecz, której absolutnie dzisiejszym politykom brak: jaja. Read the rest of this entry »
